Folengus papuensis

Folengus papuensis
Distant, 1914
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

pluskwiaki

Podrząd

pluskwiaki różnoskrzydłe

Infrarząd

Pentatomomorpha

Nadrodzina

tarczówki

Rodzina

Dinidoridae

Podrodzina

Dinidorinae

Plemię

Thalmini

Rodzaj

Folengus

Gatunek

Folengus papuensis

Synonimy
  • Parafolengus pipturuscus Ghauri, 1961

Folengus papuensis – gatunek pluskwiaków z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny Dinidoridae. Jedyny z monotypowego rodzaju Folengus[1].

Taksonomia

Gatunek i rodzaj opisane zostały po raz pierwszy w 1914 roku przez Williama Lucasa Distanta[2]. W 1961 roku Mohammed Sultan Khan Ghauri opisał nowy gatunek i rodzaj, Parafolengus pipturuscus[3]. W 1987 roku P.S.S. Durai po porównaniu materiałów typowych dokonała jego synonimizacji z F. papuensis[4].

Morfologia

Pluskwiak o ciele w zarysie owalnym, lekko wypukłym po stronie grzbietowej i silniej wypukłym po stronie brzusznej, ubarwionym czarno z żółtą plamką pośrodku przedniej części tarczki i brązowym podbarwieniem wierzchołków zakrywek. U holotypowego samca ciało ma 16 mm długości i 9,5 mm szerokości[4].

Głowa w przeciwieństwie do Urusa cechuje się brakiem łukowatych rogów, a w przeciwieństwie do Thalama nieco krótszymi od przedustka płytkami żuwaczkowymi. Boczne krawędzie głowy są sinusoidalne i przed oczami wyciągnięte w parę trójkątnych wyrostków. Oczy złożone są szypułkowate. Odległość między przyoczkami jest dwa razy większa niż odległość między przyoczkiem a brzegiem oka złożonego. Czułki zbudowane są z czterech członów, z których pierwszy dochodzi do wierzchołka głowy, a drugi i trzeci są spłaszczone. Sięgająca w spoczynku prawie do środka odwłoka kłujka zbudowana jest z czterech członów, z których drugi, trzeci i czwarty są długie i mniej więcej równych długości. Bukule nie są płatowate[4].

Wierzch tułowia ma dwojakie, drobne i grube punktowanie. Szersze od głowy przedplecze ma lekko wklęśniętą krawędź przednią, kąty przednie i tylne zaokrąglone, zbieżne ku przodowi krawędzi boczne oraz wypukle zakrzywioną krawędź tylną. Dochodząca do środka długości odwłoka tarczka ma głęboko zafalowane brzegi boczne i zaokrąglony wierzchołek. Półpokrywy mają dłuższe od tarczki przykrywki i dochodzące do okolicy końca odwłoka zakrywki. Głęboki rowek na zapiersiu przechodzi w płytki rowek ciągnący się niemal do połowy długości odwłoka. Odnóża zwieńczone są dwuczłonowymi stopami[4].

Odwłok ma odsłonięte listewki brzeżne. Przetchlinki na pierwszym z widocznych sternitów odwłoka nie są zasłonięte przez zapiersie. Genitalia samca mają trzy pary wyrostków na koniunktywie oraz płaskie paramery z pojedynczą wklęsłością[4].

Rozprzestrzenienie

Gatunek endemiczny dla Nowej Gwinei, znany zarówno z zachodniej (indonezyjskiej), jak i wschodniej (niepodległej) części wyspy[4].

Przypisy

  1. genus Folengus Distant, 1914. W: BioLib.cz [on-line]. [dostęp 2022-09-09].
  2. W.L. Distant. Report of the Rhynchota collected by the Wallaston expedition in Dutch New Guinea. „Transactions of the Zoological Society of London”. 2 (20), s. 335-362, 1914. 
  3. Mohammed Sultan Khan Ghauri. A new genus of Pentatomidae (Hemiptera: Heteroptera) from New Guinea. „Proceedings of the Royal Entomological Society of London, Series B”. 30, s. 90-94, 1961. 
  4. a b c d e f P.S.S. Durai. A Revision of the Dinidoridae of the world (Heteroptera: Pentatomoidea). „Oriental Insects”. 21, s. 163-360, 1987. DOI: 10.1080/00305316.1987.11835477.