Megymenini

Megymenini
Amyot et Serville, 1843
Ilustracja
Megymenum brevicornis
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

pluskwiaki

Podrząd

pluskwiaki różnoskrzydłe

Infrarząd

Pentatomomorpha

Nadrodzina

tarczówki

Rodzina

Dinidoridae

Podrodzina

Megymeninae

Plemię

Megymenini

Systematyka w Wikispecies
Multimedia w Wikimedia Commons

Megymenini – plemię pluskwiaków z podrzędu różnoskrzydłych, rodziny Dinidoridae i podrodziny Dinidorinae. Obejmuje 24 opisane gatunki, sklasyfikowane w dwóch rodzajach.

Morfologia

Pluskwiaki o ciele prawie jajowatym w zarysie, z wierzchu słabiej, a od spodu silniej wypukłym[1]. Głowa jest w zarysie trójkątna[2], ma płytki żuwaczkowe wydłużone przed przedustek i tam stykające się ze sobą. Oczy złożone są szypułkowate. Odległość między przyoczkami jest zbliżona do odległości między przyoczkiem a brzegiem oka złożonego. Czułki zbudowane są z czterech członów. Kłujka zbudowana jest z czterech członów[1], z który pierwszy jest długi i sięga aż do środka długości przedpiersia[2]. Przedplecze jest poprzeczne[1], ponad dwukrotnie szersze od głowy, o krawędziach bocznych wyraźnie wyciągniętych w wyrostki lub płaty, a krawędzi przedniej zaopatrzonej w obrączkę apikalną. Na powierzchni przedplecza znajdują się pośrodkowe wciski poprzeczne[2]. Tarczka ma jamkowate wciski w kątach przednich[1][2]. Półpokrywy mają w pełni zaznaczony szew między mezokorium i egzokorium oraz krótką, nie sięgającą podstawy przykrywki międzykrywkę. W skrzydle tylnym wspólny pień żyłki subkostalnej i radialnej najbliżej przedniej żyłki kubitalnej biegnie w części nasadowej; w części środkowej żyłki te są od siebie oddalone. Tylna żyłka kubitalna jest wykształcona[2]. Odnóża zwieńczone są trójczłonowymi stopami[1]. Odwłok ma boczne brzegi sternitów z dwoma płatami. Przetchlinki na pierwszym z widocznych sternitów odwłoka nie są zasłonięte przez zapiersie. Genitalia samca mają lekko wystającą brzuszną krawędź pygoforu, słabo zesklerotyzowany edeagus oraz słabo owłosione paramery o częściach nasadowych dłuższych niż hipofizy. Genitalia samicy mają niewklęśnięty paratergit dziewiątego segmentu z wyrostkiem na górnej krawędzi oraz krótką część rurkowatą przewodu spermateki[2].

Rozprzestrzenienie

Plemię ten zamieszkuje całą krainę orientalną i część krainy australijskiej. Rozmieszczone jest od Indii, Bangladeszu, Chin, południowej Japonii i Tajwanu przez Sri Lankę, Mjanmę, Kambodżę, Tajlandię, Laos, Wietnam, Malezję, Filipiny, Singapur, Indonezję i Papuę-Nową Gwineę po Australię[3]. Z tej ostatniej podawane są trzy gatunki[4][3].

Taksonomia

Takson rangi rodzinowej od rodzaju Megymenum wprowadzili w 1843 roku przez Charlesa Jean-Baptiste'a Amyota i Jean Guillaume Audinet-Serville'a pod nazwą Mégyménides[5]. Podrodzinę Megymeninae z plemieniem Megymenini w obrębie Dinidoridae wprowadził do klasyfikacji P.S.S. Durai[1]. Do plemienia Megymenini zalicza się 24 opisane gatunki[6], sklasyfikowane w dwóch rodzajach[1][2][6]:

Wyniki analizy kladystycznej Anny Kocorek i Jerzego A. Lisa z 2000 roku potwierdzają siostrzany charakter relacji filogenetycznej między tymi rodzajami, wskazując pięć synapomorfii plemienia[2].

Przypisy

  1. a b c d e f g P.S.S. Durai. A Revision of the Dinidoridae of the world (Heteroptera: Pentatomoidea). „Oriental Insects”. 21, s. 163-360, 1987. DOI: 10.1080/00305316.1987.11835477. 
  2. a b c d e f g h A. Kocorek, J.A. Lis. A cladistic revision of the Megymeninae of the world (Hemiptera: Heteroptera: Dinidoridae). „Polish journal of entomology”. 69, s. 7–30, 2000. 
  3. a b Jerzy A. Lis. New genera, new species, new records and checklist of the Old World Dinidoridae (Heteroptera, Pentatomoidea). „Annales of Upper Silesian Museum in Bytom. Entomology”. 1, s. 103–147, 1990. 
  4. G. Cassis, Gordon F. Gross: Zoological catalogue of Australia: Hemiptera: Heteroptera (Pentatomomorpha). CSIRO Publishing, 2002.
  5. C.J.B. Amyot, J.G. Audinet-Serville: Histoire Naturelle des Insects. Hémiptères. Paris: Librairie Encyclopédique de Roret, 1843, s. 181.
  6. a b tribus Megymenini Amyot & Serville, 1843. W: BioLib.cz [on-line]. [dostęp 2022-09-07].
Identyfikatory zewnętrzne (takson):